درمان، قصیده‌ای است از امید؛ و هر واژه‌اش، حضوری است که اگر نباشد، معنایِ سلامتی ناقص می‌ماند. سپاس که با تلاشِ بی‌دریغ‌تان، این قصیده را به لبخندِ یک بیمار ختم می‌کنید؛

 شما همان سطر‌های درخشانِ این دفترِ همتید.

 

 خدا قوت به دست‌های پُر‌مهر و اراده‌های استوارتان.